شاه پرک







بهمن 1396
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        




جستجو



Random photo



سواد رسانه‌ ای یعنی چه؟! ...

سواد رسانه‌ ای یعنی چه؟!

روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد.

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.

ادامه »

موضوعات: بدون موضوع, فضای مجازی  لینک ثابت
[یکشنبه 1396-09-26] [ 09:43:00 ب.ظ ]

روزی ...

#تولیدی_به_قلم_خودم
#باز_آفرینی_محتوای_دینی

روزی
بعد از قرائت قرآن  و خوش آمد گویی مدیر، موسس حوزه، امام جمعه شهر آغاز سال تحصیلی جدید را تبریک گفتند. شیرین تر از آغاز صحبت هایشان، خبری بود که صحبت خود را با آن تمام کردند. خبری باور نکردنی، خبری که شور و شعف و انگیزه ی خاصی در جمع ایجاد کرد.
خبری که بوی بین الحرمین می داد.
باور ش ساده نبود ولی مگر امام جمعه شهر با کسی شوخی دارد؟ سفر به کربلا بدون قرعه کشی به پاس حفظ خطبه غدیر.
 با توزیع کتابچه های خطبه غذیر تمام حواس ها جمع متن کتاب شد.
کسی نفهمید مراسم چگونه تمام شد. نقل مجلس، خبر هدیه کربلا بود بدون هیچ قید و شرطی جز حفظ خطبه غدیر.
 با 5نفر از دوستانم تصمیم گرفتیم با برنامه ریزی دقیق و اجرای آن، خطبه را با هم حفظ کنیم. تمام فکر و ذکر ما به جای درس، فقط حفظ خطبه غدیر بود. در خانه، مشغول حفظ خطبه و در حوزه، مرور و مباحثه ی دونفره.
چند روزی گذشت. کم کم انگیزه ها کمتر شد.
برای حفظ نشاط، از وسط خطبه ادامه دادیم. باز چند روز اشتیاق و حفظ؛ و مجدد وسوسه و تنبلی. درس های ترم سنگین بود و در کم کردن جدیت،تاثیر
زیادی داشت. خیلی ها قید سفر عتبات را زدند. ولی قلبا راضی نبودیم. گاهی جمله ای حفظ می کردیم، هر چند  از جدیت سابق خبری نبود.
 چند ماه گذشت. درست وسط امتحانات ترم اعلام کردند امتحان خطبه غدیر جمعه برگزار می شود. هر چه برای تغییر تاریخ، به مدیر مدرسه اصرار کردیم فایده ای نداشت. خیر نیکوکار خودش مسئول برگزاری بود و کسی نمی توانست کمکی کند.
بدون هیچ پیش زمینه و تصوری از سوالات، در امتحان شرکت کردیم. جای سوزن انداختن نبود. چند صد نفر حضور داشتند. زن و مرد، پیر و جوان، بدون هیچ محدودیتی، حتی از شهرهای اطراف حاضر بودند.
 قرار بود جمعه هفته بعد نتایج اعلام شود.
 5 شنبه قبولی طلاب به مدرسه اعلام شد. اسمی از من نبود ولی هنوز امیدوار بودم.
لیست برگزیدگان جمعه روی سایت قرار می گرفت.
 تمام وجودم استرس بود و بی قراری.
بالاخره صبح شد و جمعه موعود فرا رسید. از اول صبح تماس و پیام های فراوان از دوستان که نتایج اعلام شده است یا نه؟؟
منتظر بودم تا اعضای خانواده، خانه را ترک کنند تا اگر اسمم بین برگزیدگان نبود، شرمنده نباشم.
 قبل از اینکه اقدامی کنم برادرم سیستم را روشن کرد؛ اسامی را دانلود و به ترتیب با صدای بلند می خواند. منجمد شده بودم. کم کم با اصرار برادرم به سیستم نزدیک شدم. با نگاه لیست را مرور می کردم. با دیدن
اسامی سه نفر از گروه 6 نفره مان، نمی دانستم از خوشحالی بخندم یا گریه کنم.هنوز باید بقیه را چک می کردیم.
ردیف 69… قلبم داشت از جا کنده می شد. دوباره نگاه کردم:69-خ…ع…
باورم نمیشد.شاید اشتباه شده، اما نه کد ملی خودم بود.
همه ی گروه 6نفره ما قبول شدیم جز یک نفر.
خدای من چه سفری شود، سفری با امضای آقایم علی بن موسی الرضا و بواسطه حفظ خطبه غدیر به پابوسی 4 امام و مقتدایم و با همراهی بهترین دوستانم.
چقدر ساده بود درک رزقی که یرزقه من حیث لا یحتسب است…
————-
پ.ن1: اطمینانی به قبولی خود نداشتم، در برگه امتحان، تحصیلات را حوزوی ننوشته بودم که اشتباه نحوی و صرفی موجب نمایش ضعف حوزه و طلاب نگردد، به همین دلیل اسمم در میان اسامی اعلامی به حوزه نبود.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: تولیدی, باز آفرینی محتوای دینی  لینک ثابت
[دوشنبه 1396-06-20] [ 11:03:00 ب.ظ ]

بدرقه ...

#تولیدی_به_قلم_خودم
#باز_آفرینی_محتوای_دینی

بدرقه
مدتی بود سروصدای قبولی در این کار در حوزه به گوش می‌رسید. اکثر طلبه‌ها متقاضی بودند، ولی شرایطی مانند: اتمام سطح2، سابقه‌ی کار فرهنگی و تایید مسئولین حوزه و…. داشت و این شرایط خودبه‌خود موجب ریزش طلبه‌ها می‌شد. هرچند گفته بودن کسانی که مشتاق‌اند ثبت‌نام کنند.
خلاصه با چه اتفاقات ریزو درشتی ثبت‌نام کردیم. بالاخره، یک روز گوشی‌ام زنگ خورد، معاون فرهنگی حوزه بود. گفت: فردا در سازمان تبلیغات شهرستان برای انجام مصاحبه حاضر باشید.
چه روز و شبی طی شد تا فردا رسید و در دفتر حاضر شدم.
خدای من؛9نفر دیگر از طلاب برتر و فارغ‌التحصیلی که چندپایه بالاتر از من بودند آنجا نشسته بودند، سنگینی نگاهشان را روی خودم حس می‌کردم که این چراااا آمده؟؟
رفتم نشستم. هر کدام چند کتاب همراه داشتند و در حال مباحثه بودند من اما دست‌خالی نشسته بودم با درونی پراسترس و مشوش. با دیدن دوستان، خود را رد شده تصور می‌کردم، اما سعی داشتم خودم را حفظ کنم. بالاخره قرعه‌ی نوبت مصاحبه به نام من افتاد.
بعد از جوابگویی به چند سؤال احکام، عقاید، و تربیتی… نفس راحتی کشیدم.
بعد از اتمام آخرین نفر، به ما گفتند: اگر تا 4 بعدازظهر تماس گرفتیم؛ قبولید و باید بروید مرکز استان برای مصاحبه دیگر وگرنه متأسفیم!!!
وای عجب روزی بود… نباید یک‌لحظه از گوشی جدا می‌شدم. وقتی به خانواده گفتم، اطمینان مادر که بعدازظهر راهی مشهد می‌شد؛ مرا به تعجب واداشت. به‌گونه‌ای با اطمینان می‌گفت: تو صد درصد قبولی. و من فقط خواستار التماس دعا بودم.
حاضر شدیم برویم به مکانی که باید مسافران مشهد را بدرقه می‌کردیم.
دقیقه‌ها بی‌رحمانه و نفس‌گیر در حال گذر بودند و زیر پایشان له می‌شدم خصوصاً که اکثر خانواده ماجرا را می‌دانستند.
ساعت‌ها عبور از 16را نشان می‌داد، نوع نگاه تک‌تک دوروبری‌هایم معانی خاصی داشت و متفاوت بود. تکان سر، تأسف، ترحم، سرزنش، همدردی و من ناامید فقط سعی می‌کردم حفظ ظاهرکنم؛ ولی مادر همچنان می‌گفت: صبر کن… تو حتماً قبولی…
کم‌کم مسافران اتوبوس بعد از خواندن اسامی و گذاشتن چمدان‌ها و ساک‌ها سوار می‌شدند، نگاهی به ساعت انداختم، نزدیک 17بود و من کاملاً نا‌امید.
به گوشی قدیمی‌ای که در دستم بود و می‌لرزید نیم‌نگاهی کردم، شماره ناشناسی پشت خط بود.
ندانستم چطوری جواب بدهم، می‌خواستم اول داد بزنم و همه افراد حاضر رو باخبر کنم اما ساکت و آرام جواب دادم. نمی‌دانم از شدت قدیمی بودن گوشی بود یا زیاد بودن سر‌وصدای افراد دوروبرم.
صدا را با قطع و وصل دریافت می‌کردم. با راهنمایی پدر چند متر آن طرف‌تر رفتم. خودش بود مصاحبه‌گر! گفت: فردا صبح با مدارک گفته‌شده به همراه 4 نفر از دوستانتان باید در مرکز استان باشید.
دیگر نکات و اشاراتش را نمی‌شنیدم. فقط شکر خدا در ذهنم و زیر لبم تکرار می‌شد.
دیدم تقریباً تمام مسافران سوار شده‌اند، باید از مادرم می‌پرسیدم علت اطمینان صددرصدی‌اش چه بود،
خودم را به مادر رساندم و پرسیدم. جوابش اشک و لبخند همزمان مرا داشت…
گفت: جمعه هفته قبل وقتی‌که خاله و مادربزرگت خواستند عمه‌ات را همراهی کنند در سفر مشهد، تو به پدرت پیشنهاد دادی من هم بروم و آن‌قدر اصرار کردی و خاطرش را از بابت کارهای خانه، آشپزی و خلاصه همه‌چیز راحت کردی که پدرت با رضایت خاطر اجازه داد. من هم برایت دعایی از ته دل کردم…
به همین خاطر می‌گفتم تو حتماً قبول می‌شوی، هرچند الآن نصف راه هستی و باید در مصاحبه استان هم قبول شوی.
مادر عزیزم می‌گفت و من در جوابش تنها اشک و لبخند داشتم.
_همراهان مسافرها پیاده شوند، می‌خواهیم حرکت کنیم…
به خود آمدم؛ و بعد از خداحافظی پیاده شدم و این بدرقه به یکی از شیرین‌ترین بدرقه‌های عمرم تبدیل شد.
آیه‌ی «هل جزاء الاحسان الا الاحسان» به‌طور کامل برایم ملموس شد…
———
پ.ن1:چند روز قبل در جشن عید غدیر که خانواده عمه‌ام به اصرار من به جشن آمده بودند، در قرعه‌کشی برای شوهرعمه‌ام سفر کربلا و دخترعمه‌ی نوجوانم سفر مشهد در آمده بود، و این شد که عمه‌ام تصمیم گرفت دخترش را همراهی کند و بعد مادربزرگم و خاله‌ام و بعد مادر عزیزم؛ همراهشان شدند.
پ.ن2:گوشی خودم را از صبح سیم‌کارتش را درآورده و سیم‌کارت مادرم را گذاشته بودم تا در سفر با این گوشی راحت باشد و خودم یکی از ساده‌ترین و قدیمی‌ترین گوشی‌های موجود در خانه را برداشته بودم؛ به همین خاطر صدای مصاحبه‌گر قطع و وصل می‌شد.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: تولیدی, باز آفرینی محتوای دینی  لینک ثابت
 [ 10:55:00 ب.ظ ]

سوال هاي بي جواب!!!! ...

روز دوشنبه بود،در دفتر مدرسه نشسته بودم که 3نفر وارد شدند،سن شان به والدین دانش آموزان نمی خورد،از تیپ شان(مانتوهای کوتاه و تنگ،شلوارهای لیِ تنگ،موهای بیرون مانده از مقنعه،چادرهای در دست یا روی شانه)هم معلوم بودکه کارمند اداره نیستند…
بالاخره خودشان را معرفی کردند؛حدسم درست بود،کارآموز بودند….خدای من..حتماًترم اول هستند…اتفاقاً مدیر مدرسه پرسید: ترم اول هستید؟؟؟-جوابشان مرا به فکر فروبرد:ترم آخرهستیم و از سال بعد وارد مدرسه ها برای تدریس خواهیم شد.
خدای من؛قرار است این ها بیایند بچه های ما،فرزندان ایران را تربیت کنند.اصلاً این ها چگونه و توسط کدام اشخاص گزینش شده اند؟؟
حرف بعدیشان مرا از فکر در آورد،گفتند:قراراست3نفر هم به ما اضافه شوند،با خود گفتم،حتماًوضع آن ها بهتر ازاین افراد است..مدتی گذشت3نفر بعدی آمدند…وای خدای من!!این ها که وضعشان…. .
زمان برایم به سختی می گذشت…بعد از ساعتی؛در حیاط بودم،دیدم2نفرآقا آمدند که با سلام و احوالپرسی معلمین فهمیدم حتماً از اداره هستند.به دفتر مدرسه رفتم،متوجه شدم این آقایان،اساتید راهنمای آن6کارآموز هستند..با خود گفتم،حتماً در مقابل اساتید،خودشان را جمع وجور خواهند کرد..نشسته بودم،یک به یک آمدند؛وای خدای من..هیچ تغییری نکرده بودند،دریغ از کمی کشیدن مقنعه به جلو یا…،خیلی راحت نشستن و حرف زدند…
صدای معلمان مدرسه را می شنیدم که هر کدام نظری داشتند:-هیچ کدام صلاحیت معلم بودن را ندارند….-وضع اینها خوبه،زمانی که درپایتخت خدمت میکردم،افرادی با وضع بدتر از این ها دیده ام…-زمانی که ما در تربیت معلم بودیم خیلی سخت گیری می کردندالان اینگونه شدیم،آینده این ها چه خواهد شد؟؟؟
به فکر فرو می روم:وقتی معلم مدرسه ای اینگونه لباس بپوشد،ناظم مدرسه چگونه به دانش آموزبگوید:مانتوی کوتاه وتنگ،شلوارلی و تنگ نپوش،موهایت از مقنعه بیرون نیاید…منِ طلبه چگونه او را توجیه نمایم؟؟آیا دانش آموز دچار دوگانگی نخواهد شد؟؟هرچه منِ طلبه رشته کنم،ایگونه معلم ها پنبه خواهند کرد..
به طور قطع،بهترین مکان برای تبلیغ دین و انجام رسالت طلبگی،فقط و فقط مدارس است…
حال سؤالم این است:چرا در آموزش و پرورش،طلاب نقش تأثیر گذاری ندارند؟؟آیا بزرگان حوزه با مسؤلان آموزش و پرورش تعامل دارند که حداقل معلمان دروسی مانند آموزش قرآن،تعلیمات دینی،عربی،به طلاب واگذار گردد؟؟ کم کاری از بزرگان حوزه است یا مسؤلان آموزش و پرورش؟؟؟چرا دغدغه ی تربیت دینی فرزندانمان کم شده است؟؟؟ و هزاران چرای دیگر……

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: حجاب  لینک ثابت
[شنبه 1395-08-01] [ 09:53:00 ب.ظ ]

معرفي كتاب«حماسه حسيني» ...

کتاب بعدی که میخوام بهتون معرفی کنم، کتاب«حماسه حسینی» اثر:استاد شهید مرتضی مطهری می باشد.

این کتاب در دو جلد تنظیم شده است.

جلد اول که سخنرانی های ایشان را در برمی گیرد،شامل هفت فصل می باشد،عناوین این هفت فصل به شرح زیر می باشد:

حماسه حسینی،تحریفات در واقعۀ تاریخی کربلا،ماهیت قیام حسینی،تحلیل واقعۀ عاشورا،شعارهای عاشورا،عنصر امر به معروف و نهی از منکر در نهضت حسینی،عنصر تبلیغ در نهضت حسینی.

جلد دوم شامل یادداشت‌های استاد مطهری می باشد.

برخی مطالب جلد دوم به صورت یک مقاله است و برخی دیگر چند سطری بیش نیست و در موارد اندکی مطلب با اشاره، بیان شده است.

با این که موضوعات جلد دوم کتاب،همان سخنرانی های جلد اول می باشد ولی در جلد دوم نکات بدیع و جدیدتری نسبت به جلد اول دیده می شود و برخی مطالب موجود در جلد اول به تفصیل بیشتر با بیان نوشتاری توضیح داده شده و درکل می توان گفت:این دو بخش مکمل همدیگر هستند.

عناوین جلد دوم عبارتند از: ریشه های تاریخی حادثه ی کربلا،یادداشت«ماهیت قیام حسینی»،یادداشت«امام حسین علیه السلام وعیسی مسیح علیه السلام،یادداشت«عنصر امر به معروف و نهی از منکر در نهضت حسینی»،یادداشت«تحریفات در واقعۀ تاریخی عاشورا»،یادداشت«حماسه ی حسینی»،یادداشت«عنصر تبلیغ در نهضت حسینی»،یادداشت های متفرق.

اشتراک گذاری این مطلب!
موضوعات: معرفي كتاب  لینک ثابت
[پنجشنبه 1394-08-28] [ 11:52:00 ق.ظ ]


1 3
 
 

 
 
پیروزی انقلاب اسلامی